Chevrolet Corvette ZR1


Verbazingwekkend dociel, zo voelt de ZR1 de eerste meters. Omdat ik met een echte supersporter op pad ging, deed ik de eerste minuten maar eens rustig aan. Eerst elkaar weer leren kennen, voordat het beest uit de kooi mag. Chevrolet Corvette ZR1.

Fervente dieselaars en/ of schakelindicator-fetishisten zullen in de ZR1 zich wellicht afvragen waar “the fuss” allemaal over gaat. Tot 3.000 tpm blijven de kleppen in het uitlaattraject gesloten en klinkt de Corvette ZR1 min of meer beschaafd. Op zich trekt de ZR1 ook onder dat toerental lekker aan, maar zó spectaculair is dat ook weer niet. Dan komt het moment dat de plas olie aan boord warm begint te worden en de vertrouwensrelatie tussen beest en bestuurder zich lijkt te ontwikkelen. Een toefje meer gas dus, wat meer toeren en opeens breekt de hel los. Hetzelfde gevoel als aan het einde van die mooie zomerse dag de donkere wolken langzaam de hemel bedekken. De eerste druppels vallen en je weet dat het straks helemaal loos gaat. Die macht heb je als ZR1 bestuurder onder je rechtervoet. Stijf naar beneden trappen of houden, met als resultaat donder, bliksem, hoogst-illegale snelheden, onverwacht-inhalende-Kia’s, rijbewijs-door-de-shredder-momenten, overstuur-op-commando. Als je verstandig bent, doe je dus rustig aan. Het is mij 30 minuten gelukt.

Goed, het uur erna moest de “volgauto”, in de vorm van een 500 TwinAir het ook nog bijhouden, dus heel ruig werd het toen niet. Toch zijn de tussensprintjes van 100 naar 270 erg verslavend. En te snel voorbij, dus heel misschien heb ik toen ook al de heersende snelheidslimieten iets te ruig overschreden. Ligt niet aan mij overigens, want om dat niet te doen is een buitenaardse zelfbeheersing nodig. De ZR1 is echt een monster. Net als iedere Corvette is een V8 verantwoordelijk voor de voortbeweging. Net als in de basis-Vettes is die 6,2 liter groot, in tegenstelling tot de Corvette Z06 die een monsterlijk grote 7.0 V8 heeft. Wat de ZR1 aan een inhoud mist, wordt dan wel weer ruimschoots gecompenseerd door de montage van een Eaton supercharger met vier schoepen.

De supercharged LS9 V8 haalt dan ook een ijzingwekkende 647 pk aan topvermogen. Het maximumkoppel is 819 Nm (daar gaan sommige AMG’s nog overheen) en 90% van dat maximum is beschikbaar van 2.600 tot 6.000 tpm. Nog een leuk weetje: bij 3.000 tpm is al 300 pk beschikbaar. De prestaties zijn dan ook verbluffend: de topsnelheid is 330 km/u en de 0 tot 100 doet de ZR1 in 3,9 seconden. Dat is overigens nog relatief langzaam, vlak voor de 100 moet er namelijk geschakeld worden van 1 naar 2. De 0-60 mph (96 km/u) is namelijk in 3,4 seconden gepiept! Aangezien er een ouderwetse zestraps handbak met door de voet bediende koppeling aan boord is, duurt zo’n schakelmomentje wel even. Die cijfers zijn ook niet meer dan dat: gewoon cijfers. De ZR1 geeft namelijk een ongelofelijke sensatie: bij iedere snelheid zit de gang er lekker in. De beperking is altijd de omgeving, andere auto’s of als je verstandig bent: de lokale snelheidslimieten. Hoe de ZR1 doorstampt naar 300 km/u is bijna niet te beschrijven. Zelfs in Nederland zet je dat relatief gemakkelijk op de klok (trust me, ik heb het geprobeerd in een moment van onbezonnenheid).

Op de autobahn mag het ook daadwerkelijk, maar zelfs daar is het snelheidsverschil met de rest van het verkeer erg groot. Nu remt de ZR1 gelukkig voortreffelijk. De top Corvette is standaard uitgerust met carbonkeramische remmen, 394 mm groot op de vooras en 380 mm op de achteras. Volgens Chevrolet zijn het grootste carbonkeramische remschijven voor toepassing op een productieauto. Bij normaal gebruik gaan ze ook nog een autoleven lang mee, maar ongetwijfeld gaan er klanten komen die wel een setje moeten vervangen.

Behalve de remmen is ook de wegligging van een hoog niveau. Als je in een Corvette onderstuur krijgt, dan doe je iets grondig mis. Gezien het potentieel aan snelheid is het dan ook beter om direct de sleutels van de Vette te overhandigen aan iemand die er wel raad mee weet (er mag altijd gemaild worden, we zijn de lulligste niet). Overstuur is er daarentegen veel, heel veel, belachelijk veel, tot-het-bijna-irritante-af-veel. Na de Z06 in het najaar, vreesde ik het ergste voor de ZR1, maar verrassend genoeg was het niet veel erger. Net als in de Z06 moet je in de ZR1 beducht zijn op wielspin op snelwegsnelheden. En als ik schrijf snelwegsnelheden dan bedoel ik die hoogst-illegale snelheden. Alleen op droog, warm en vlak asfalt zal de ZR1 onder de 170 vrij zijn van tractieverlies. In Nederland zorgt echter iedere gladde plek, overgang van viaduct, nattigheid voor die heel belangrijke signalen (lichter wordende achterkant, te snelle verandering van toerental) die duiden op een mogelijk onbedoelde uitstap van de achterkant. Komen we toch aan een minpuntje: het ESP systeem is lazy en langzaam. Een ongeoefende bestuurder zal zelfs met ESP volledig aan de Corvette compleet dwars een vangrail in kunnen kleunen. De meeste Duitse merken hebben dan nog het fatsoen dat alleen mogelijk te maken in de “sport-stand” van het elektronische vangnet.

Elektronica-fans zullen uberhaupt teleurgesteld uit een Corvette stappen. Goed, er is al jaren een headsupdisplay voor de bestuurder, maar verder is het afzien. Naar USB of iPhone aansluitingen zoek je tevergeefs. De graphics van het navigatiesysteem doen het leuk op de beurs voor Commodore64 fans, maar schieten duidelijk te kort in vergelijking met wat nu gangbaar is. De bediening gaat wel, maar het warme bad aan gebruikservaring wat je bijvoorbeeld in een Porsche kan ervaren, zal je in de Vette niet hebben. Een echte misser is ook het ontbreken van parkdistance. Gelukkig heeft de Corvette geen middenmotor, zodat er nog wel iets van zicht door de achterruit is, maar PDC maakt het leven wel heel veel makkelijker.

En dan was er nog het puntje interieurafwerking. Zo zit er leer op de stoelen, maar die is van koeien die iedere dag een scrub-behandeling van de boerin kregen. Het was een fantastisch leven voor ze, het vlees zal er heerlijk door geworden zijn, maar het leer is daardoor van flut-kwaliteit. Er zit ook leer op het dashboard, een hele vooruitgang ten opzichte van de homp plastic die het eerst was. Een eervolle vermelding is er ook voor de stoelen: de zitting is elektrisch te verstellen, terwijl de leuning met de hand mag. Of eigenlijk met twee handen, want met de hendel schiet deze alleen los waarna je met je rug of handen de leuning ongeveer in de goede positie mag zetten. Verre van premium dus en door de gedeeltelijk elektrische bediening is het ook geen rasechte lichtgewicht constructie.

De toepassing van exotische materialen, de standaard montage van keramische remmen en het immense prestatie-potentieel zorgen wel voor een nogal heftig prijskaartje. Althans…. het is afhankelijk waar je de Corvette ZR1 mee vergelijkt. De performance is on par met exoten als een Murcielago of Ferrari 599 GTB, maar die kosten zo’n beetje 4 ton. Dan valt de 204.700,- euro voor de Corvette ZR1 wel weer mee. Alleen is het interieur wel heel liefdeloos in elkaar geschroefd en daar kijk je toch continue tegenaan. De reguliere Corvette is bijna de helft goedkoper en zelfs met een Z06 bespaar je ruim 50 mille. Die Vettes lijken dan ook een veel betere keus. Maar oh boy wat is de ZR1 snel en ruig. Niet voor de premium-poetsers dus, maar wel de beste keus voor diegenen die vroeger nooit genoeg kregen van de achtbaan. Of voor wannabee Formule 1 coureurs zonder team. Of voor wannabee bungyjumpers met hoogtevrees…

Chevrolet Corvette ZR1.

 

Recent Content